Kwestie praw autorskich do programów komputerowych reguluje m.in. ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 3 tej ustawy, jeżeli strony (pracownik-twórca programu i pracodawca) nie postanowiły inaczej, prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w ramach obowiązków wynikających ze stosunku pracy przysługują pracodawcy. Pracodawca nie musi więc zawierać odrębnej umowy, np. sprzedaży, ani wprowadzać dodatkowych postanowień w umowie o pracę.

Z kolei prawa pracownika w tym względzie określa sama umowa. Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego przysługują pracownikowi wówczas, gdy wynika to z treści zawartej z pracodawcą umowy. Warto dodać, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby obie strony mogły postanowić o własności praw majątkowych do stworzonego programu nie tylko w umowie o pracę, ale również w innej umowie, np. o dzieło.

W ramach obowiązków

Gdy umowa o pracę lub każda inna umowa nie regulują kwestii praw majątkowych do programu, rozstrzygający jest zakres obowiązków wynikających ze stosunku pracy. Jeśli program został stworzony
"w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy", jego właścicielem jest pracodawca.

Obowiązki pracownika mogą być sprecyzowane w:

• samej umowie o pracę,
• w bezpośrednich poleceniach służbowych (mieszczących się jednak w ramach obowiązków pracownika),
• układach zbiorowych,
• normach wewnątrzzakładowych
• przyjętych zwyczajach,
• znanych i uzgodnionych z pracownikiem planach działalności danej jednostki,
• innych normach mających zastosowanie dla zakładu pracodawcy i obowiązujących pracownika.

Autor jest pracownikiem Kancelarii Radców Prawnych Maciej Kuźnicki, Sławomir Pasieka spółka partnerska. Był doradcą w Uniwersyteckiej Poradni Prawnej oraz Biurze Porad Obywatelskich.