Na stronie internetowej Open Source Initiavite można odnaleźć około 60 licencji, które są zgodne z terminem open source. Mimo że trudno stworzyć ogólną definicję licencji tego rodzaju, już zdecydowanie łatwiej wskazać elementy, które powinna ona obejmować.

Cechy licencji open source

Najważniejszym wyróżnikiem tej licencji jest otwartość kodu źródłowego. Licencja open source nie może zakazywać dystrybucji kodu ani w postaci źródłowej, ani wynikowej, choć może wprowadzać ograniczenia w odpłatności (tak jak w przypadku GNU GPL). Zezwala również na modyfikowanie oprogramowania. Może także wprowadzać zastrzeżenie integralności oryginalnego kodu, co czasami narzuci obowiązek zmiany nazwy czy wersji zmodyfikowanego programu. Niezwykle ważny pozostaje zakaz dyskryminacji, który oznacza, że nie można limitować korzystania z programów z licencją open source żadnym osobom ani grupom. Licencja ta może być wykorzystywana do wszystkich celów czy działalności. Swoboda rozpowszechniania kodu wiąże się z zachowaniem zasady minimum formalizmu. Prawa do programu w zasadzie należą do każdego posiadacza programu bez konieczności zawierania odrębnej umowy. Sama licencja nie jest zależna od produktu i nie może narzucać technologicznych rozwiązań.

Otwartość i możliwość modyfikacji, właściwe licencjom o otwartym źródle, spowodowało pojawienie się licznych dodatkowych odmian bardziej lub mniej odbiegających od oryginału. Przeprowadzony tu podział przygotowany został pod kątem ich najbardziej praktycznego znaczenia.

Autor jest pracownikiem Kancelarii Radców Prawnych Maciej Kuźnicki, Sławomir Pasieka spółka partnerska. Był doradcą w Uniwersyteckiej Poradni Prawnej oraz Biurze Porad Obywatelskich.