Hasła takie jak „audiodeskrypcja” i „dostępność” coraz częściej przewijają się w dyskursie publicznym. Mimo to można odnieść wrażenie, że nie wszyscy rozumieją faktyczne znaczenie tych pojęć i zasadność toczącej się debaty. Idea audiodeskrypcji została nagłośniona przy okazji wprowadzenia nowelizacji ustawy medialnej, która zobowiązała nadawców telewizyjnych do prezentowania części programów w całkowicie dostępnej formie dla osób niewidomych i niedowidzących. Tymczasem dostępność dotyczy nie tylko mediów, ale przede wszystkim organów administracji publicznej. Muszą one tak przygotowywać i prezentować tworzone treści, aby każdy – również osoby dotknięte niepełnosprawnością – mógł z nich korzystać na równych prawach i z jednakowym skutkiem.

Krajowe ramy nadchodzą

Definicję dostępności znajdziemy w projekcie rozporządzenia Rady Ministrów z kwietnia br. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych (itwa.pl/kri).

[...]

Autorka jest sekretarzem redakcji miesięcznika „IT w Administracji.”