Prawo autorskie niewątpliwie ściśle wiąże się z postępem technologicznym - ewoluuje wraz z jego rozwojem. Ma to ogromny wpływ na oblicze polskiego urzędu. Sieć stała się źródłem kształtowania nowej "internetowej" twórczości. Daje też możliwości zastosowania tradycyjnych środków artystycznych w nowej formie. Wszystko to powoduje, że zagadnienia prawne związane z obrotem dóbr przy użyciu komunikacji elektronicznej są szczególnie złożone i "zahaczają" o wiele dziedzin prawa. Wymaga to więc nowego spojrzenia na funkcjonujące od dawna regulacje.

ABC prawa autorskiego

Punktem wyjścia naszych rozważań jest ustawa z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (DzU z 1994 r. nr 24, poz. 301 ze zm., zwana dalej: prawo autorskie), która reguluje problematykę twórczej działalności. Podstawowym przedmiotem prawa autorskiego jest utwór. Ustawodawca w art. 1 ust. 1 ustawy zdefiniował to pojecie jako dobro niematerialne, które jest przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalone w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Zatem by dane dzieło można było nazywać mianem utworu, musi być ono rezultatem pracy człowieka oraz przejawem jego twórczej działalności. Utwór musi charakteryzować się oryginalnością (stworzone dzieło nie może być znane w takiej samej postaci) i indywidualnością (musi być wzbogacone nowymi charakterystycznymi elementami).

Kategoria, w której mieszczą się różne rodzaje chronionych przez prawo dzieł, jest niezwykle szeroka. Ustawodawca w ust. 2 analizowanego artykułu stworzył jedynie ich przykładowy katalog. Znajdziemy w nim m.in. utwory:

• wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (utwory literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe),
• plastyczne,
• fotograficzne,
• muzyczne.

Warto zwrócić uwagę, że ustawodawca korzysta ze zwrotu "m.in.". W ten sposób pozostawia sobie tzw. otwartą furtkę - niewymienione formy twórczości też podlegają ochronie prawnoautorskiej.

[...]

Autorka jest aplikantką radcowską oraz pracownikiem Kancelarii Radców Prawnych DAF Pieniążek i Kosoń sp. p. we Wrocławiu. Specjalizuje się w zakresie ochrony dóbr osobistych i prawie medycznym.

Autor jest aplikantem radcowskim w Kancelarii Prawnej Budnik, Posnow i Partnerzy we Wrocławiu oraz doktorantem Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomi Uniwersytetu Wrocławskiego w Katedrze Postępowania Karnego.