Zawarciu umowy sprzedaży może towarzyszyć udzielenie osobie kupującej gwarancji jakości rzeczy sprzedanej. Wedle prawa gwarancja nie jest obowiązkowym, lecz dodatkowym zastrzeżeniem towarzyszącym umowie sprzedaży.

Albo gwarancja, albo rękojmia

Gwarancję trzeba odróżnić od rękojmi. Rękojmia za wady rzeczy sprzedanej jest to regulacja prawna rodząca szczególną odpowiedzialność sprzedawcy za jakość i stan prawny sprzedawanego towaru. Gwarancja natomiast jest zabezpieczeniem dobrowolnym, uzależnionym od odpowiednich działań gwaranta i kupującego. Jeśli nie zostaną one podjęte (w dużej mierze zależą one przecież od producenta czy sprzedawcy towaru) i nie otrzymamy do rąk książeczki gwarancyjnej, oznacza to, że zakupiony towar nie jest objęty gwarancją i powoływanie się na postanowienia kodeksowe na nic się nie przyda. Inaczej sprawa wygląda w przypadku rękojmi - nawet jeśli nie zadbamy o umowę rękojmi, zawsze możemy powołać się na przepisy kodeksu cywilnego dotyczące tej formy zabezpieczenia. Należy jednak uważać, aby sprzedawca czy producent nie usunął z umowy sprzedaży możliwości powoływania się na kodeks (wtedy bowiem stracimy prawo do rękojmi).

W przypadku ujawnienia się wady towaru, osoba kupująca zyskuje z tytułu rękojmi prawo do odstąpienia od umowy, do roszczenia o obniżenie ceny rzeczy sprzedanej i o dostarczenie rzeczy wolnej od wad (zamiast towaru wadliwego). Zdarza się, że i sam sprzedawca może uratować "swoją sytuację", dokonując szybkiej naprawy.

Autor jest pracownikiem Kancelarii Radców Prawnych Maciej Kuźnicki, Sławomir Pasieka spółka partnerska. Pracował jako doradca w Uniwersyteckiej Poradni Prawnej oraz Biurze Porad Obywatelskich.