Fot. D. Stańda

Na początku roku (12 lutego) niemal jednomyślnie została uchwalona przez Sejm ustawa o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne i niektórych innych ustaw (dalej: ustawa zmieniająca). Ten niezwykle istotny z punktu widzenia funkcjonowania administracji publicznej akt prawny, został podpisany przez Prezydenta 5 marca i 16 dnia tego miesiąca ogłoszono go w Dzienniku Ustaw nr 40, poz. 230. Zmodyfikowane przepisy zaczną więc obowiązywać już w czerwcu, kiedy to minie trzymiesięczne vacatio legis.

Ujednolicony tekst ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (dalej: uinf) dołączamy w postaci podręcznej książeczki do bieżącego wydania miesięcznika. W niniejszym artykule skoncentrujemy się na przedstawieniu zmian, jakie wprowadzono w uinf.

Ramy informatyzacji

Jeśli chodzi o art. 1 ustawy statuujący jej zakres przedmiotowy, to niektóre jego punkty zostały zmienione, a kilka dodano. I tak, ze znowelizowanego art. 1.2 ustawy wynika, że określa ona zasady:

ustalania minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych oraz dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej z podmiotami publicznymi oraz ustalania Krajowych Ram Interoperacyjności systemów teleinformatycznych w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i jawność używanych standardów i specyfikacji.

Usunięto z przepisu deklarację gwarancji stosowania do realizacji zadań publicznych otwartych standardów informatycznych, zastępując ją klauzulami odsyłającymi do Krajowych Ram Interoperacyjności i do pojęcia neutralności technologicznej. Z kolei interoperacyjność zdefiniowano w znowelizowanym art. 3.18 ustawy jako:

zdolność różnych podmiotów oraz używanych przez nie systemów teleinformatycznych i rejestrów publicznych do współdziałania na rzecz osiągnięcia wzajemnie korzystnych i uzgodnionych celów, z uwzględnieniem współdzielenia informacji i wiedzy przez wspierane przez nie procesy biznesowe realizowane za pomocą wymiany danych za pośrednictwem wykorzystywanych przez te podmioty systemów teleinformatycznych.

Rys. B. Brosz

Sama interoperacyjnosć wydaje się optymistycznie brzmiącym postulatem - prawdziwy jej smak poznamy, gdy zaznajomimy się z Krajowymi Ramami Interoperacyjności. Będzie to rozporządzenie, do wydania którego delegacja zawarta jest w dodanym art. 18.3 uinf. Z delegacji tej wynika, że Krajowe Ramy Interoperacyjności mają uwzględniać zasadę równego traktowania różnych rozwiązań informatycznych. Czas pokaże, czy wśród "różnych rozwiązań informatycznych" uwzględnione zostaną również "otwarte standardy informatyczne". Krajowe Ramy Interoperacyjności mają również uwzględniać "Polskie Normy i inne dokumenty normalizacyjne zatwierdzone przez krajową jednostkę normalizacyjną". Tak sformułowana delegacja jest prostą drogą do wprowadzenia obowiązku stosowania Polskich Norm w podmiotach realizujących zadania publiczne, co nijak się ma do zasady dobrowolności stosowania Polskich Norm, wynikającej z art. 4.3 i z art. 5.3 ustawy z 12 września 2002 r. o normalizacji (DzU nr 169, poz. 1386).

Standardy - tak, ale jakie

Artykuł 1.3 ustawy znowelizowano analogicznie do art. 1.2, a mianowicie gwarancję stosowania otwartych standardów w systemach informatycznych wykorzystywanych do realizacji zadań publicznych zastąpiono klauzulą odsyłającą do Krajowych Ram Interoperacyjności i do neutralności technologicznej.

[...]

Autor jest prawnikiem. Zajmuje się prawnymi aspektami informatyzacji publicznej i ochrony zdrowia. Jest współautorem komentarza do ustawy o podpisie elektronicznym.