Rys. B. Brosz

Zawierając umowę licencyjną, często tkwimy w błędnym przekonaniu, że "nabyty" program komputerowy jest naszą własnością. Uważamy, że skoro za niego zapłaciliśmy, to możemy nim dowolnie dysponować. Nic jednak bardziej mylnego.

Po pierwsze, musimy uświadomić sobie, że program komputerowy nie jest rzeczą w rozumieniu prawa cywilnego. Dlatego też nie możemy stosować wobec niego wszystkich przepisów kc. Oprogramowanie jest bowiem utworem, dobrem niematerialnym, który został poddany ścisłej regulacji prawa autorskiego (ustawa z 4 lutego 1994 r., DzU z 1994 r. nr 24, poz. 301 z późn. zm.). Pod żadnym pozorem nie możemy więc utożsamiać programu z płytą CD, którą najczęściej otrzymujemy przy jego "zakupie". Krążek jest tylko materialnym nośnikiem.

Po drugie, musimy mieć na uwadze, że podstawą funkcjonowania firm komputerowych jest tworzenie licencjonowanych produktów. Z czysto ekonomicznego rachunku zysku i strat sprzedawanie programów komputerowych ich producentom najzwyczajniej w świecie zwykle się nie opłaca. Tak więc "sprzedaż" oprogramowania jest tak naprawdę tylko jego wypożyczeniem, a nie oddaniem na własność ze wszystkimi uprawnieniami.

Strony umowy licencyjnej

Stronami umowy licencyjnej na oprogramowanie są licencjodawca oraz licencjobiorca. Pierwszym z nich najczęściej jest sam twórca programu komputerowego, jego następca prawny lub też pracodawca programisty. Innymi słowy, jest to podmiot, któremu przysługują autorskie prawa majątkowe do danego utworu. Sprzedawca oprogramowania najczęściej pełni tylko funkcję pośrednika, który umożliwia nam zawarcie umowy licencyjnej z podmiotem, będącym prawnym dysponentem praw majątkowych. Licencjobiorcą natomiast jest każdy, kto chce w określonym zakresie korzystać z praw autorskich do programu.

Licencjodawca samodzielnie dysponuje przynajmniej majątkowymi prawami do utworu informatycznego. Jest on uprawniony do swobodnego rozporządzania nimi i przenoszenia ich w sposób całościowy oraz udzielania prawa do korzystania z utworu innym podmiotom na wskazanym w umowie polu eksploatacji. Innymi słowy, licencjodawcą jest m.in.: twórca danego programu komputerowego, odpowiedni podmiot - który z upoważnienia twórcy rozporządza tymi prawami - oraz pracodawca, który nabył prawa majątkowe do utworu informatycznego stworzonego w ramach stosunku pracy.

[...]

Autorka jest aplikantką radcowską oraz pracownikiem Kancelarii Radców Prawnych DAF Pieniążek i Kosoń sp. p. z siedzibą we Wrocławiu. Specjalizuje się w zakresie ochrony dóbr osobistych i prawie medycznym.