Mimo że nadchodzą gorące dni, a klimatyzowane pomieszczenia z serwerami kuszą obietnicą spędzenia w chłodzie niekiedy nawet wielu godzin, nikt tak naprawdę nie lubi tam długo przebywać. Hałas i (często zbyt) niska temperatura sprawiają, że obecność w takim miejscu (również ze względu na warunki pracy urządzeń) wolimy ograniczyć do minimum. Cóż więc począć, gdy konieczna jest fizyczna ingerencja w sprzęt: zachodzi np. potrzeba ponownego uruchomienia serwera, ingerencji w ustawienia pamięci CMOS, uruchomienia systemu w trybie awaryjnym lub tekstowym, a same urządzenia znajdują się jeszcze na dodatek w odległej lokalizacji?

Mistrzowie marionetek

Niezależnie od tego, czy zarządzamy kilkoma serwerami w jednym pomieszczeniu, czy też rozległym centrum przetwarzania danych, wielokrotnie natrafimy na ten sam problem - jednoczesnego zarządzania wieloma komputerami. Planując infrastrukturę informatyczną, niezależnie od tego, czy w małej jednostce pomocniczej, czy też w dużym, wielooddziałowym urzędzie, powinniśmy mieć na uwadze nie tylko rozmieszczenie w serwerowni samych serwerów i urządzeń transmisji danych, ale również urządzeń wejścia/wyjścia, za pomocą których będziemy się z nimi komunikować. Oczywiste jest, że przy większej liczbie serwerów wyposażanie każdego z osobna w komplet takich urządzeń mija się z celem. Remedium pomocnym w wielu wypadkach jest wirtualizacja zasobów sprzętowych, o czym jeszcze wspomnimy w tym artykule. Są jednak sytuacje, kiedy z różnych powodów nie możemy (lub nie chcemy) z niej skorzystać, a bez fizycznego dostępu do urządzeń nie możemy się obejść. Co robić w takim wypadku?

W sukurs przychodzą tzw. przełączniki (switche) KVM. Czym są i do czego służą? Jak samo rozwinięcie skrótu KVM wskazuje (Keyboard, Video lub Visual Display Unit, Mouse), urządzenia te umożliwiają przełączanie zestawu(ów) urządzeń wejścia/wyjścia - typowo klawiatury, myszy i monitora, pomiędzy wieloma (kilkoma, kilkunastoma) komputerami. Jest wiele rodzajów urządzeń KVM realizujących różne scenariusze przyłączeniowe i pozwalających na podłączenie do komputerów urządzeń różnego typu. Wymienimy i pokrótce omówimy najważniejsze z nich.

Pasywne przełączniki portów

Pierwsze tego typu urządzenia pojawiły się z początkiem lat 90. ubiegłego wieku i wykorzystywały mechaniczne, wielostykowe, obrotowe przełączniki. Typowo urządzenia te pozwalały na dzielenie zasobów monitora (sygnał analogowy), myszy oraz klawiatury PS/2 pomiędzy 2-4 komputery (maksymalnie do 12 komputerów).

Obecnie przełączniki tego typu niemal wyszły z użycia, w związku z poważnymi ograniczeniami, jakie narzucała ich mechaniczna natura. Najważniejsze z nich to fakt, że podpięte urządzenia we/wy były "widziane" tylko przez jeden, aktualnie wybrany komputer. Rodziło to wiele problemów, między innymi z fizycznym restartem serwerów, które często podczas uruchamiania muszą rozpoznać dołączone do nich urządzenia. Problem ten stawał się szczególnie uciążliwy w wypadku starszych konfiguracji, korzystających z portów PS/2 do podłączenia klawiatury i myszy. W wypadku startu maszyny bez fizycznie podłączonych urządzeń skutkowało to brakiem ich widoczności w pracującym systemie.

Kolejne ograniczenie to niska jakość połączeń elektrycznych mechanizmu obrotowego przełącznika, powodująca niejednokrotnie problemy z właściwym wyświetlaniem i ostrością obrazu VGA na monitorze. Nawet zastosowanie pozłacanych styków tylko częściowo rozwiązało ten problem. Sam proces przełączania również nie był do końca bezpieczny - mechaniczne styki mogły doprowadzić w skrajnym wypadku do uszkodzenia portów dołączonych urządzeń.

[...]

Autor zawodowo zajmuje się informatyką. Specjalizuje się w zagadnieniach związanych z konfiguracją i zarządzaniem systemami oraz sieciami komputerowymi.